Stari Dvor posle nemačkog bombardovanja, April 1941
6. aprila 1941. godine Nemačka avijacija otpočela je vazdušne napade na Beograd. Prvi napad, u tri talasa, uz učešće 234 bombardera i 120 lovaca trajao je od 6:30 do 8:00 časova. Tokom dana su izvedena još tri napada. Gađani su objekti: železnička stanica, električna centrala, bolnice, stambene četvrti i skloništa u parkovima. Do 8. aprila je od bombardovanja poginulo oko 12.000 lica, srušene su 672 zgrade, teško je oštećena 1.601 zgrada, a delimično je oštećeno 6.829 zgrada.
Manji broj Jugoslovenskih pilota lovaca su podigli avione u pokušaju da odbrane grad. Za odbranu Beograda je bio zadužen VI lovački puk (43 aviona) smešten u Zemunu i Prnjavoru. U neravnopravnoj borbi poginuli su Miloš Žunić, Miho Klavor, Jovo Kapesić, Branislav Todorović, Karlo Štrebek, Milutin Petrov, Milivoje Bošković, Vladimir Gorup i Dobrica Novaković, a danas u znak sećanja na njih jedna beogradska ulica na Zvezdari nosi ime Ulica Deset avijatičara. 17. aprila 1941. godine, u Štabu nemačke II armije, potpisana je bezuslovna kapitulacija Jugoslovenske kraljevske vojske. Ovaj akt su potpisali predstavnici jugoslovenske oružane sile Aleksandar Cincar-Marković i general Radivoje Janković, predstavnik nemačke vojske armijski general fon Vajks i italijanski kraljevski izaslanik u Beogradu pukovnik Bonofati.
Zgrada tehničkog fakulteta u Beogradu: 1936 (levo) i posle savezničkog bombardovanja 1944 (desno)
Beograd su bez najave bombardovale anglo-američke vazdušne snage 16. i 17. aprila 1944. godine, što se poklopilo sa prvim i drugim danom pravoslavnog Uskrsa te godine. U operaciji je učestvovalo 600 bombardera koji su sa 3000-5000 metara ispuštali tepih bombi. Protivavionska odbrana nije postojala, infrastruktura je teško razorena, a poginulo je oko 1.600 beograđana i oko 300 nemačkih vojnika. Na jednoj od neeksplodiranih bombi je pronađen natpis: "Srećan Uskrs!". Beograd je od strane saveznika ponovo bombardovan 21. aprila, 24. aprila, 18. maja, 6. juna, 8. jula i 3. septembra 1944. Stanovništvo je verovalo da su bombardovanja uvod u vojnu invaziju saveznika, a zapravo Beograd je bio sekundarni cilj u slučaju neuspeha bombardovanja ciljeva u Rumuniji. Po britanskim izveštajima, bombardovanje Beograda je izvršeno na Titov zahtev.
