Opština Savski venac je beogradska opština. Zauzima površinu od 1.400ha, na kojoj živi 47.682 stanovnika. Ime opštine Savski venac simbolizuje njen položaj uz samu obalu Save. U poratnom periodu na ovom području nalazili su se III i VII gradski rejon. U periodu od 1952. do 1957. teritoriju opštine čine tri nekadašnje opštine: Topčidersko brdo, Savski venac i Zapadni Vračar. Opština Savski venac osnovana je 1957. godine. Slava opštine Savski venac je Vaznesenje Gospodnje - Spasovdan.
Od ušća Topčiderske reke do Brankovog mosta Savom, Savski venac se graniči sa opštinom Novi Beograd, a Brankovom i ulicama kraljice Natalije i Masarikovom sa opštinom Stari grad. Ulice Kralja Milana, Slavije i Bulevara oslobođenja predstavljaju granicu sa opštinom Vračar. Od Autokomande do Banjice i dalje Crnotravskom i Borskom je granica sa opštinom Voždovac. Opština Savski venac se još graniči sa opštinama Rakovica i Čukarica.
Izlaskom iz gradske tvrđave grad se vekovima unazad razvijao u dva kraka uz reke i između njih. Uz Savu (Savamala) i Dunav (Dorćol), a kada se u devetnaestom veku u tada dalekom Topčideru naselio i prvi srpski knez Miloš Obrenović, postalo je jasno da će se u tom smeru razvijati Beograd - od topčiderskih dvorova do tridesetak današnjih ambasada, i da će tu proći kasnije jedna od prvih tramvajskih linija.
Mnogo toga se prvi put u Beogradu pojavilo baš na Savskom vencu: od prve pijace, kafane, pozorišta, bolnice, tramvajske linije, ministarstva pa do prvog fudbalskog kluba u Srbiji SOKO. Dva najveća srpska fudbalska kluba pre Drugog svetskog rata Jugoslavija i BSK su takođe bili na Savskom vencu, a posle rata su ih na istom mestu nasledili Crvena Zvezda i Partizan.
Na Savskom vencu se i danas nalaze Vlada Republike Srbije, većina ministarstava, brojne državne institucije, srce srpske železnice (prva stanice, muzeja i upravna zgrada), Beogradska autobuska stanica, Beogradski sajam, svi beogradski savski mostovi, klinički i urgentni centar, Vojno-medicinska akademija, većina beogradskih fakulteta, petnaestak osnovnih i srednjih škola, najlepši gradski parkovi i izletišta, najprometnije ulice, najstariji i najvredniji kulturno-istorijski spomenici, najvrednija arhitektonska kulturna baština.
Na Savskom vencu su i neki od nezaobilaznih gradskih toponima: Zeleni venac, Slavija, Savski trg, Svetonikolski trg, Mostarska petlja i Autokomanda. Na Savskom vencu su i neke od najznačajnijih kulturnih institucija: Jugoslovensko dramsko pozorište, Studentski kulturni centar, Palata pravde.
